Mimari Gibi Mobilya: Yükseklik, Çizgiler ve Bölücüler

Mimarlar bir mekânı duvarlar, açıklıklar, tavan yükseklikleri ve akslarla kurar. Açık planlı ya da çok geniş bir odada mobilya bu işin büyük kısmını üstlenebilir: koltuğun sırtı alçak bir duvara dönüşür, bir konsol eşiği belirler, bir dizi raf paravan gibi çalışır. Sıradan yerleşimden farkı, kararların sırasındadır. Önce odanın hangi çizgiye, yüksekliğe ya da açıklığa ihtiyacı olduğuna karar verirsiniz, ancak ondan sonra bunu sağlayacak parçayı seçersiniz.

Bu yazı mobilyaya üstlendiği mimari göreve göre bakıyor. Verilen ölçüler tipik aralıklardır ve kendi planınız için bir başlangıç noktasıdır.

Mobilyayı üç yükseklik bandında okuyun

Bir parçanın odayı gerçekten bölüp bölmediğini ya da yalnızca bir ayrım ima ettiğini yüksekliği belirler. Oturan bir yetişkinin göz hizası genellikle yerden 110–120 cm, ayaktaki bir yetişkininki ise 150–165 cm civarındadır. Bu da üç kullanışlı bant verir:

• Alçak (yaklaşık 80 cm'ye kadar): koltuk sırtları, konsollar, banklar, büfeler. Bir kenar tanımlarlar ama oturarak da ayakta da odanın tamamı görünür kalır.
• Orta (yaklaşık 90–130 cm): daha yüksek dolaplar ve yarım boy raflar. Otururken sizi perdeler, ayaktayken üzerlerinden görürsünüz.
• Yüksek (160 cm ve üzeri): kitaplıklar ve boy dolapları. Kısmi bir duvar gibi davranırlar ve yanlarında açık bir geçiş bırakılarak bir duvar gibi planlanmalıdır.

Sık yapılan bir hata, aynı kenar boyunca üç bandı karıştırmaktır. Her sınır için tek bir bant seçtiğinizde ayrım bilinçli görünür.

Koltuk ve konsol: tek bir yapı çizgisi

Koltuk odanın ortasında durduğunda, içeri girenlerin ilk gördüğü şey sırtıdır. Hemen arkasına yerleştirilen bir konsol, iki ayrı nesneyi tek ve dolu bir çizgiye dönüştürür. Bu yazının başındaki fotoğrafta Akropolis konsol tam olarak bu işi yapıyor.

Birkaç oran, ikilinin yan yana itilmiş değil, yerinde yapılmış gibi görünmesini sağlar:

• Konsolun üst yüzeyini koltuk sırtıyla aynı hizada ya da 2–5 cm altında tutun; sırtın üstüne çıkan bir konsol ayrı bir bariyer gibi görünür.
• Konsolu koltuktan kısa seçin: her iki uçta koltuğun dış kenarlarının yaklaşık 15–30 cm içinde bitmesi, koltuğu ana kütle olarak bırakır.
• Arkadaki geçişte yaklaşık 90 cm kalacak şekilde 30–40 cm civarında bir derinlik seçin.
• Koltuğun arkasını kontrol edin: bu konumda tamamen görünür, bu yüzden önü kadar özenle döşenmiş ve bitirilmiş olmalıdır.

Diğer modeller ve ölçüler konsol koleksiyonumuzda.

Kısmi duvar olarak raflar

Yüksek raflar, mobilyanın gerçek bir duvara en çok yaklaştığı hâldir; bu yüzden onları bir duvar gibi planlayın: açıklık nerede, ne kadar ışık geçiyor ve her iki taraf nasıl görünüyor.

• Bir açıklık bırakın. Bölücüyü duvardan duvara uzatmayın. Bir uçta en az 80–90 cm'lik bir geçiş, odayı bağlantılı ve güzergâhı belirgin tutar.
• Açık ya da kapalı. Açık raflar ışığı ve görüşü geçirir, pencereye yakın bir bölücüye uyar; kapalı ya da arkası panelli bölümler mahremiyet sağlar, örneğin bir çalışma masasını koltuktan ayırır.
• İki yüz. Ortada duran bir ünite iki taraftan da görülür. Moonlight TV ünitesi ve kitaplık gibi duvar üniteleri duvara dayalı durmak üzere tasarlanmıştır; bir rafın oda içinde serbest durmasını istiyorsanız teklif isterken bunu belirtin, çünkü özel ölçü ve detaylar talep üzerine mümkündür.
• Denge. Genel bir kural olarak, serbest duran yüksek raflar özellikle çocuklu evlerde zemine, tavana ya da bitişik bir duvara sabitlenmelidir.

Akslar ve hiza çizgileri

Mimari hizalamaya dayanır: pencerelerle aynı aksta kapılar, duvarın ortasına yerleşmiş açıklıklar. Mobilya bu araçlardan ikisini ödünç alabilir.

Aks. Önemli bir parçayı odadaki güçlü bir çizginin ortasına yerleştirin: yemek masasını bir sarkıt aydınlatmanın altına ya da bir pencerenin önüne, koltuğu şömineye dönük, büfeyi yemek masasının uzun aksı üzerine. Böylece duvarlar düzensiz olsa bile oda düzenli algılanır.

Hiza çizgisi. Birkaç alçak parçanın üst yüksekliği yaklaşık aynı olduğunda göz onları oda boyunca tek bir yatay çizgide birleştirir. Yaklaşık 75–80 cm yüksekliğinde bir büfe, aynı yükseklikte bir konsol ve buna yakın bir koltuk sırtı sakin, kesintisiz bir kenar oluşturur. Büfeleri karşılaştırırken her modelin yüksekliğini not edin ve seçtiğiniz konsol ya da koltukla eşleştirin. Tekrarlanan çizgiler bitişik alanları birbirine bağlamaya da yardımcı olur; bunu odalar arasında süreklilik hissi yaratma yazımızda anlattık.

Eşikler: bir alanın nerede başladığını göstermek

Açık planda bir alanın kenarına yerleştirilen alçak bir parça, alanı kapatmadan bir kapının işini görür. Bank bunun için özellikle uygundur: alçaktır, iki taraftan yaklaşılabilir ve geçiş noktasında oturacak bir yer sunar. Yatağın ayak ucunda, oturma alanının giriş tarafında ya da yemek alanının kenarında duran bir Felix bank, zemini görünür bırakırken eşiği belirler. Geçişi daraltmaması için bank ile her güzergâh arasında en az 60 cm bırakın.

Odayı bu sırayla planlayın

1. Planı ölçekli çizin ve güzergâhları işaretleyin: ana geçişler için yaklaşık 90 cm, ikincil geçişler için 60 cm.
2. Girişten ve ana oturma yerlerinden korumak istediğiniz görüşleri işaretleyin.
3. Nerede bir sınıra ihtiyacınız olduğuna ve bunun hangi yükseklik bandında olacağına karar verin.
4. Önce bu kenarları oluşturan parçaları, sonra her alanın içindeki parçaları seçin.
5. Sipariş vermeden önce dış hatları zemine bantla işaretleyin ve güzergâhları yürüyün.

Sitdesign her parçayı Büyükçekmece, İstanbul'daki kendi fabrikasında el yapımı olarak üretir; standart modeller talep üzerine özel ölçülere uyarlanabilir. Bu, bir konsolun koltuk sırtıyla tam olarak eşleşmesi gerektiğinde işe yarar. Deri numuneleri ve teklif için planınız ve ölçülerinizle bize ulaşın.